Kochana Wiosko

Kiedy byłam mała ,na wiosce mieszkałam,
Przy pięknej przyrodzie i ślicznym ogrodzie.
Był tam też i strumyk ,gdzie wody spływały,
I drzewa zielone co się pochylały.

A przy tym strumyku było piękne błonie,
I od gospodarzy pasły się tam konie.
Był tam też Kościółek Józefa Świętego.
W którym się schodzili wszyscy wierni jego.

Były piękne pola i lasy szumiące,
Były też i łąki kwiatami pachnące,
Wioska nasza piękna ,nazwana „W DOLINIE”
Niechaj twoje imię nigdy nie zaginie.

Gdy nadeszła chwila ,że cię opuszczamy,
To wszyscy ze łzami z tobą się żegnamy.
Wszyscy myślą sobie będzie coś lepszego!
Ale już nie będzie sąsiada swojego.

Tak się z naszej wioski ludzie rozproszyli,
Już nie będą razem ,choćby sto lat żyli.
Teraz czas od czasu to się spotykamy,
I tak wspólnie razem to przypominamy.

(Janina Jędruch – senior Bytom luty 1983 r)